Mój pierwszy Mac » Przejdź do strony głównej

Disk Utility pozwala na wykonanie “lustrzanej” kopi dysku na inny dysk zewnętrzny. Jak to zrobić?

• otwieramy Disk Utility
• w lewym panelu klikamy na dysk DOCELOWY
• w prawym panelu klikamy załadkę RESTORE
• w lewym panelu chwytamy dysk ŹRÓDŁOWY (ten do skopiowania) i przeciągamy do okienka SOURCE w prawym panelu
• w lewym panelu chwytamy dysk DOCELOWY (ten, gdzie ma być kopia) i przeciągamy do okienka DESTINATION w prawym panelu
• zaznaczamy ERASE DESTINATION
• klikamy RESTORE na dole okienka

Teraz pozostaje poczekać (czasem długo ;) ), aż program wykona kopię dysku.

Sprawa jest przydatna przy zmienianiu dysku na większy, bo tworzona kopia jest w pełni bootowalna.

W prawdzie są programy do robienia kopii systemu (np. Carbon Copy Cloner i inne), ale Disk Utility znakomicie i w prosty sposób wykonuje to zadanie ;)

Klawiatura Apple Keyboard White- ładna z idealnym skokiem klawiszy i dobrym wyprofilowaniem krzywizny na której leżą. Jedyną największą wadą jest jej kolor- biały. Większość użytkowników komputera nie myje rąk przed zaczęciem pracy, a nawet spożywają posiłki przy klawiaturze. Kończy się to zalaniem, pobrudzeniem itp.

Postaram się przedstawić proces czyszczenia klawiatury, który wcale taki trudny nie jest :) .
Na początek proponuję w przypadku wireless’owej klawiaturki wyłączyć ją i wyjąć baterie. (klawiatura na kablu nie ma baterii ^^)
Następnym krokiem będzie wybebeszenie jej ze wszystkich klawiszy (wiem, że to brutalne, ale niezbędne).
Robimy to podważając klawisz np. śróbokrętem płaskim i pchanie w górę tak, aby wyskoczył z lekkim oporem.

Proszę uważać przy większych klawiszach typu spacja, enter backspace, prawy enter gdyż jest w nich delikatny drucik zapewniający hmm równomierne klikanie?

Uwaga! Plastiku obok strzałek nie zdejmujemy! Kiedy pozbędziemy się klawiszy mamy łatwy dostęp do przetarcia wszystkich zakamarków szmatką, lub jakimiś nasączonymi chusteczkami do monitorów (których ja użyłem).

Następnym krokiem jest wyczyszczenie wszystkich klawiszy (straasznie czasochłonne)… Możemy je wrzucić razem do jakiegoś foliowego woreczka nalać tam ciepłej wody z mydłem, ale nie gwarantuję, że wyczyszczą się ładnie…

Po wyczyszczeniu [I WYSUSZENIU] klawiszy musimy je zamontować z powrotem na swoje miejsce.

Jeśli nie pamiętasz układu klawiatury poniżej właściwe ułożenie klawiszy:

Przy klawiszach z drucikiem najpierw postaraj się wprowadzić drucik do czegoś na kształt rynienki, a następnie wepnij w zatrzask.

To by było na tyle, mam nadzieje, że twoja klawiatura wygląda jak nowa :)

Defragmentacja dysku w systemie Mac Os X nie jest wymagana. System od wersji 10.2 na dyskach formatowanych jako extended (hfs plus) maczek sam pilnuje wolnego miejsca. Ta technologia nazywa się “Hot-File-Adaptive-Clustering”, małe pliki są łączone w czasie pracy systemu w grupy na dysku, to pozwala na oszczędzanie miejsca i bardziej wydajną pracę systemu.

Jeśli naprawdę upierasz się przy defragmentacji najprostszym rozwiązaniem jest formatowanie dysku.

Często zdarza się że usuwając pliki lub foldery z pendrivów okazuje się że miejsce które zajmowały wcale się nie zwolniło. Co gorsza nie da się go w żaden sposób nadpisać mimo iż fizycznie wiemy że dać się powinno. Odpowiedzią są plik DS.Store które przetrzymują dane o usuniętych plikach jakby czasem naszła nas ochota przywrócić je z kosza. Jak odzyskać to stracone miejsce? Jest to proste lecz uciążliwe gdy trzeba to robić za każdym razem jak chce się usuwać dane z pena (nie znalazłem jeszcze metody na zautomatyzowanie tego procesu. Wystarczy zainstalować darmowy program Onyx, lub IceClean a dla bogatszych jest Mac Pilot (Sądze że IceClean jest z tej trójcy najbardziej rozbudowany). Każdy z tych programów ma oprócz ogromnych możliwości ingerowania w ukryte ustawienia systemu opcje “clean DS.Store files”. Aby poprawnie wyczyścić dane i odzyskać miejsce na dysku trzeba postępować w następującej kolejności:

-kasujemy pliki z pendriva
-oczyszczamy kosz
-uruchamiamy opcje “clean DS.Store files”
-cieszymy się brakiem plików i obecnością wolnego miejsca :)

P.S. Dla przestrogi i przypomnienia- zawsze odmontowujcie dyski i pamięci! Zapewni to ich dłuższą żywotność niż przy odłączaniu “na gorąco” :)

Tak jak w przypadku dodawania każdej drukarki należy udać się do Preferencji systemowych -> Drukarki i Fax. Serwerem wydruku w Mac OSX jest powszechnie znany w środowisku Linuxa CUPS (z resztą sami możecie sprawdzić wpisując w przeglądarkę: localhost:631). Jednak jest mały problem aby obydwa serwery komunikowały się ze sobą prawidłowo. Nie wiem po czyjej stornie jest błąd, w każdym razie rozwiązanie jest trywialne. Gdy drukarka pod Linuxem została już skonfigurowana i udostępniona (w moim przypadku: CUPSd v.1.3.4), trzeba ją dodać w Preferencjach MacOSa.
Metoda opisuje dodanie drukarki poprzez natywny protokół CUPS czyli IPP.
W ustawieniach Drukarki i Fax należy nacisnąć symbol “+” po lewej stronie u dołu, w nowym oknie wybrać zakładkę IP.
Jako protokół wybieramy IPP, następnie wprowadzamy adres serwera i nazwę kolejki. Adres musi być zdefiniowany razem z portem, który domyślnie dla IPP jest 631.
Przykład: 192.168.0.1:631 naturalnie w miejscu przykładowego adresu wpisujemy adres naszej maszyny z serwerem wydruku. W nazwie kolejki wydruku należy podać pełną ścieżkę czyli: /printers/nazwa_kolejki Wybieramy nazwę dla drukari (tu pełna dowolność) i ew. opisujemy jej lokalizację (także według własnego uznania).
Następnie wybieramy sterownik – wybieramy dla modelu drukarki podłączonej do serwera!

Podręcznikowo adres kolejki jest następujący:
ipp://adres_serwera/nazwa_kolejki

w przypadku Leoparda
ipp://adres_serwera:631/printers/nazwa_kolejki

Innym sposobem jest wykorzystanie serwera AppleTalk działającego pod Linuxem, jednak ma to raczej znaczenie dla użytkowników starszych systemów: od 9 w dół.

Jeśli do komputera jest podpięty zewnętrzny dysk twardy posiadający kilka partycji, to w Leopardzie wypięcie/wysunięcie jednej nie powoduje automatycznego wypięcia pozostałych (jak było w Tigerze).

Można to zrobić na kilka sposobów.

• Przeciągnąć jedną partycję do kosza trzymając klawisze alt
• Kliknąć jedną partycję prawym klawiszem myszy i wybrać pozycję Wysuń… (Eject…) trzymając wciśnięty klawisz Alt

Należy go odpiąć z systemu. To sposób aby dać mu (systemowi) znać, że już nie będziemy z dysku korzystać.

Można to zrobić na kilka sposobów:

• Zaznaczyć dysk, kliknąć prawym klawiszem i wybrać opcję Wysuń… (Eject…)
• Zaznaczyć dysk i z klawiatury wybrać skrót Jabłko + e
• Przeciągnąć ikonę dysku do kosza (kosz jest w Docku)

Jak wszyscy wiemy 1 giga ramu w dzisiejszych czasach to zdziebko mało :). Myślicie- no to można rozszerzyć ram, ale w serwisie to dużo kosztuje (niestety…). W MacBookach na wasze szczęście wymiana RAM’u jest bardzo prosta, wręcz banalna. Oczywiście nici z wymiany jeżeli nie posiadamy odpowiednich narzędzi, a dokładniej wkrętaka (patrz obrazek).

W takim razie jak już masz wkrętak zaczynamy…

… oczywiście od wyjęcia baterii:

Odkręcamy teraz trzy malutkie śrubeczki zaczynając od prawej strony naszego Mac’a:

następnie środkowa śrubka:

…i lewa:

Po czym łapiemy z prawej strony odkręconą przed chwilą blaszkę i delikatnie wyciągamy:

Widzimy dwa wystające bolce- są to sloty RAM’u. Przeciągamy nasz bolec w lewo (robimy to z dość zdecydowanie…):

i RAM nam wyskoczy:

Następnie wyciągamy starą pięćsetdwunastkę i wkładamy nową, większą kość:

UWAGA! wcięcie ma być po lewej stronie! inaczej ram nie wejdzie (lub go uszkodzimy):

Aby ram prawidłowo został umieszczony wkładamy go tak aby na początku nie było żadnych oporów, gdy wsadzimy kość gdzieś tak do 3/4 jej długości pchamy ją w sposób przedstawiony na poniższej fotografii. Robimy to wręcz brutalnie aż cała kość się schowa.

Teraz wkładamy blaszkę zabezpieczająco- maskującą poczynając od lewej strony:

i dokręcamy śrubki.

Pozostaje nam tylko odpalić MacBooka i sprawdzić czy wykryło ram:

4GB RAM’u będzie widoczne tylko w najnowszych macbookach z SantaRosa oraz grafiką GMA X3100. W starszych mimo, że włożymy 4 giga to będzie widoczne niestety tylko ~3,5

Inaczej niż w Tigerze, w Leopardzie udostępnianie plików przez Bluetooth jest domyślnie wyłączone. Dlatego, aby przesyłać przez Bluetooth pliki do komputera z Leopardem trzeba zaznaczyć Bluetooth Sharing w System preferences >> Sharing.

Jeżeli rozmawiasz z ludźmi którzy narzekają na twoją cichą mowę pewnie winą jest to, że mówisz gdzieś w klawiaturę :)

Mikrofon znajduje się przy kamerce w tej lewej dziurce.

Częstym problemem “switcherów” jest inny niż w przypadku komputerów PC layout klawiatury.
Osoby używające w swojej pracy terminala mogą odczuć problem związany z brakującym przyciskiem Insert.

Częściowym rozwiązaniem tego problemu jest użycie kombinacji klawiszy Ctrl+t.
Nie jest to może najwygodniejsze rozwiązanie, ale przydaje się w pewnych momentach, kiedy użycie Insert jest dla nas niezbędne.

Jeżeli klawiatura odmówiła wam posłuszeństwa podczas startu systemu, a chcecie uruchomić komputer z płyty to jest to dosyć spory problem.

Jednak da się go w prosty sposób obejść – wystarczy podczas uruchamiania się komputera wcisnąć i przytrzymać przycisk menu na pilocie, zadziała on niczym alt na klawiaturze.

Dodatkowo, kiedy mamy już ekran wyboru z którego nośnika chcemy bootować, to zaznaczając płytę możemy ją wysunąć przyciskiem + na pilocie.

Trick ten przydaje się jeśli ma się starszego Maka (np. mini CoreDuo) i nową aluminiową klawiaturę, ponieważ jest ona niewykrywana przez starsze maszyny podczas bootowania się systemu.

Niektórym to przeszkadza, inni nawet tego nie zauważą, fakt jednak jest taki że myszka na Maku działa inaczej. Ma to związek z ustawieniami algorytmu Mouse Curve Acceleration ktory jest odpowiedzialny za odwzrowanie ruchów myszki na monitorze. Inaczej jest on ustwiony w Win (moim zdaniem bardziej naturalnie) a inaczej w MAC OS X.

Najlepszym spsobem na to jest programik SteerMouse (ok. $20)

Należy wyłączyć komputer i uruchomić go ponownie (nie restartować!). W trakcie uruchamiania naleźy trzymać przycisk TouchPad’a aż CD opuści napęd.

Z tym co widzę dużo użytkowników ma problemy z macbookiem, a dokładniej chodzi tu o jego wiatraczki. Jeżeli chodzą za głośno (tzn słychać je :) ) powinniśmy sprawdzić czy nasz maczek się nie zestresował, tzn. czy jest mocno obciążony dużą ilością programów (muzyka gry filmy na raz). Równie dobrze przy nowych maczkach wyciskać siódme poty z maczka może spotlight który indeksuje sobie nasz dysk- potrwa to jakiś czas (radze sprawdzić obciążenie procesów w celu wyeliminowania tego czynnika). Można powiedzieć, że nasze maczki mają wade- tzn nie mają bo ją własnie zniwelujemy :) . Robimy tak- wyłączamy macbooka, wyciągamy baterie (maczek jest odłączony od zasilania), włączamy go bez baterii i bez zasilacza :) (oczywiście nie włączy się) i spowrotem wkładamy baterię i cieszymy się ciszą……

Możemy to zrobić na kilka sposobów. Gdy mamy podłączony zasilacz na wtyczce magsafe’a jest lampka która gdy jest zielona informuje o pełnym naładowaniu, a w przeciwnym wypadku (kolor pomarańczowy) bateria się ładuje.

Drugi sposób to kliknięcie przycisku na baterii (dolna strona obudowy). Zostaniemy poinformowani o stanie także przez lampki.

Trzeci sposób jest najdokładniejszy i wcale nie trudniejszy od poprzednich dwóch. Patrzymy na prawy, górny róg naszego OS X’a:

klikamy na bateryjkę i ukarze się takie oto menu:

Jak widzimy moja bateria jest naładowana, a u ciebie?

Jeżeli twój laptop Apple’a nie posiada funkcji scroll’a za pomocą dwóch palców i trackpada, możesz zainstalować program, aby uaktywnić tą funkcję.

Program jest tutaj: www.iscroll2.sourceforge.net

Gdy tylko podłączasz urządzenie magazynujące (iPod, MP3, MP4, zewnętrzny HDD) do swojego Macintosha, zostaje ono natychmiast zamontowane na biurku, byś miał do niego szybki dostęp. Gdy jednak chcesz odłączyć to urządzenie, niebezpieczne jest robienie tego “na siłę”. Twoj Macintosh może w tym czasie jakkolwiek go używać i takie odłączenie kabla może doprowadzić do zniszczenia Twojego np. iPoda.

Aby bezpiecznie odłączyć sprzęt, możesz prawym przyciskiem myszy (lub klikając ctrl i głównym przyciskiem myszy) kliknąć na jego ikonę i wybrać Eject “NAZWA”.

Możesz również przeciągnąć ikonę np. HDD na kosz w Docku.

Istnieje również trzecia możliwość: uruchom Finder; po lewej stronie masz wszystkie urządzenia przechowujące dane, kliknij strzałkę przy Twoim np. odtwarzaczu MP3, i gotowe. Możesz bezpiecznie odłączyć sprzęt od swojego Macintosha.

Tak! Każda pecetowska klawiatura na USB zostanie rozpoznana przez Mac OS X – wystarczy po jej podłączeniu wcisnąć kilka wskazanych przez Mac OS klawiszy w celu identyfikacji układu klawiszy i klawiatura będzie działać.

Oczywiście – wystarczy przytrzymać środkowy przycisk (play/pause) około 5 sekund. Bardzo przydatne, gdy oglądamy film z łóżka a komputer stoi na tyle daleko, że inaczej trzeba by wstać… ;)